زمستان سخت بود.هوای طوفانی، به دنبال برف و بوران داشت و بعد یخبندان شدیدی که تا فوریه ادامه پیدا کرد. حیوانات تا آنجا که ممکن بود در تجدید بنای آسیای بادی می کوشیدند، چون کاملا از توجه دنیای خارج به مسئله آگاه بودند و می دانستند عدم موفقیت آنها و تاخیر در ساختمان آسیاب بادی سبب کامیابی و خشنودی بشر حسود خواهد شد.
آدمها از روی بغض می گفتند که موجب خرابی آسیاب سنوبال نیست:می گفتند دلیلش نازک بودن دیوارهاست.حیوانات با آنکه این حرف را قبول نداشتند، مصمم شدند دیوارها را به جای هیجده اینچ(حدود 45 سانتی متر) سابق به ضخامت سه فوت(حدود 90 سانتی متر) بسازند. طبعا به سنگ بیشتری نیاز بود.مدت مدیدی سنگها زیر توده برف بود و کار پیش نمی رفت.در هوای سرد ولی آفتابی بعد از برف مختصر پیشرفتی حاصل شد. ولی کار جانفرسا بود و حیوانات مثل قبل،امیدوار نبودند.همیشه سردشان بود و معمولا گرسنه بودند. فقط باکسر و کلوور خود را به دست یاس و نومیدی نسپردند. سکوئیلر خطابه های غرایی درباره لذت خدمت و شان کار ایراد می کرد، اما حیوانات از قدرت باکسر و فریاد خاموش نشدنی او که " بیشتر کار خواهم کرد " دلگرمی بیشتری می یافتند.

نظر دهید(0 نظر)

 تمام آن سال حیوانات مثل برده کار کردند اما راضی بودند و از هیچ کوشش و فداکاری مضایقه نمی کردند چون خوب می دانستند هر تلاشی می کنند به نفع خود و برای نسل آینده خودشان است نه به نفع یک دسته بشر دزد و تنبل. در تمام بهار و تابستان هفته ای شصت ساعت کار کردند و در ماه اوت ناپلئون اعلام کرد که بعداز ظهرهای یکشنبه هم کار هست. این کار داوطلبانه است اما اگر حیوانی غیبت کند جیرهاش نصف می شود.
با این وصف از بعضی کارها صرف نظر شد. خرمن به میزان سال گذشته جمع نشد و دو مزرعه چغندر به این دلیل که شخم زمین به موقع آماده نبود کشت نشد. پیش بینی می شد که در زمستان آینده زمستان سختی باشد.
آسیاب بادی با اشکالات غیرمنتظره ای مواجه شد. در خود مزرعه سنگ آهک وجود داشت، مقداری هم ماسه و سیمان از سابق در یکی از حیاطهای طویله بود، یعنی تمام مصالح ساختمانی در دسترس بود. اما مسئله ای که حیوانات در ابتدا نتوانستند حل کنند شکستن سنگ به قطعات و اندازه های متناسب بود. به نظر می رسید که تنها راه شکستن سنگ ها به وسیله کلنگ و دیلم است و این کار را هم هیچ حیوانی نمی توانست بکند چون نمی توانست روی دو پای عقب بایستد. پس از هفته ها کوشش بی حاصل یکی فکر بکری کرد،قرار شد از قوه جاذبه زمین استفاده کنند. به دور سنگ های بزرگ و صافی که به دلیل بزرگی قابل استفاده نبود طناب بستند و همه حیوانات، گاوها و اسب ها و گوسفندها، و هر حیوان دیگری که تاب نگه داشتن طناب را داشت - حتی در لحظات حساس خوکها- آن را با کندی مایوس کننده ای از دامنه به بالای تپه می کشیدند و از آنجا رها می کردند تا خرد شود.حمل و نقل سنگ پس از خرد شدن زیاد مشکل نبود.

هر چه زمستان پیش می رفت مزاحمت مالی زیادتر می شد. هر روز دیر سر کار می آمد به بهانه اینکه خواب مانده است ،و با آنکه اشتهایش خوب بود از دردهای مرموزی شکوه می کرد، و به کوچکترین بهانه دست از کار می کشید و می رفت کنار استخر و با طرز ابلهانه ای به تصویرش در آب خیره می شد. شایعات و حرف های جدیدتری هم در بین بود. یک روز که مالی سلانه سلانه در حیاط قدم می زد و با دم بلندش ور می رفت و ساقه یونجه ای را می جوید ، کلوور او را کنار کشید و گفت" مالی مطلب مهمی است که باید با تو در میان بگذارم" .امروز صبح من دیدم که تو به آن طرف پرچین که حد فاصل مزرعه ما و فاک سوود است نگاه می کردی و یکی از آدمهای پی لکینگتن سمت دیگری پرچین ایستاده بود.با آنکه راه دور بود من یقین دارم که دیدم او با تو حرف می زد و تو به او اجازه دادی که پوزه ات را نوازش کند.مالی برای این کارت چه توضیحی می توانی بدهی
مالی در حالی که سم بر زمین می کوفت و به اطراف می جست فریاد کشید " پوزه مرا نوازش نکرد! من چنین کاری نکردم !اصلا حقیقت ندارد! " " مالی !به چشم من نگاه کن قسم می خوری که آن مرد دست به پوزه ات نکشید؟" مالی تکرار کرد "حقیقت ندارد "، ولی نتوانست به چشم کلوور نگاه کند و بعد هم چهار نعل به مزرعه رفت.
فکری به خاطر کلوور رسید و بی آنکه به کسی چیزی بگوید،به آخور مالی رفت و با سمش کاه را زیر و رو کرد. زیر کاه چند حبه قند و چند رشته روبان رنگارنگ پنهان شده بود. سه روز بعد مالی ناپدید شد و تا چند هفته از محل او خبر و اثری نبود، تا آنکه کبوتران گزارش دادند که او را آن طرف ولینگدن جلو در میخانه ای دیده اند که بین مال بندهای ارابه قرمز و سیاهی ایستاده و مرد سرخ چهره چاقی که شلوار پیچازی پوشیده بود و شبیه مهمانخانه چی ها بود دست به پوزه اش می کشید و قند دهانش می گذاشت . تازه قشو شده بود و روبانی بنفش به کاکلش بسته بودند، و کبوتران می گفتند از ظاهرش پیدا بود که از وضعش راضی است. از آن پس حیوانات دیگر اسمی از مالی نبردند.