روز اول ماه رمضان
| روز اول ماه رمضان - صفحه چهارم - ادامه ترجمه جزء اول قرآن |
 |
 |
| مذهبی - مناسبت ها واعمال مذهبی | ||||||
| نوشته شده توسط محمد علی حسین زاده یزدی | ||||||
| شنبه ، 31 مرداد 1388 ، 11:36 | ||||||
صفحه 4 از 4
و کسانى که نادان و ناآگاهند ، گفتند : چرا خدا با ما سخن نمی گوید یا نشانه و
معجزه اى براى ما نمی آید ؟ گذشتگان آنان نیز مانند گفته ایشان را گفتند ; دل
هایشان [ در تعصّب ، لجاجت ، عناد و نادانى ]شبیه هم است . تحقیقاً ما [ به اندازه
لازم ] نشانه ها را براى اهل باور بیان کرده ایم .(118)قطعاً ما تو را به درستى و راستى ، بشارت دهنده وبیم رسان فرستادیم ، و تو [ بعد از ابلاغ پیام حق ] مسؤولِ [ ایمان نیاوردن و وضع و حال ]دوزخیان نیستى.(119) یهود و نصارى هرگز از تو راضى نمی شوند تا آنکه از آیینشان پیروى کنى . بگو : مسلماً هدایت خدا فقط هدایت [ واقعى ] است . و اگر پس از دانشى که [ چون قرآن ] برایت آمده از هوا و هوس هاى آنان پیروى کنى ، از سوى خدا هیچ سرپرست و یاورى براى تو نخواهد بود .(120) کسانى که کتاب آسمانى به آنان عطا کرده ایم ، آن را به طورى که شایسته آن است قرائت می کنند [ و آن قرائت نمودن با تدبر و به قصد عمل است ]اهل ایمان به آن [ کتاب ] هستند و کسانى که به آن کفر می ورزند فقط آنان زیانکارند .(121) اى بنى اسرائیل ! نعمت هاى مرا که به شما عطا کردم و اینکه شما را بر جهانیان [ زمان خودتان ] برترى دادم ، یاد کنید .(122) و از روزى پروا کنید که نه کسى از کسى عذابى را دفع می کند ، و نه از کسى [ در برابر گناهانش ] فدیه و عوضى می گیرند ، و نه کسى را شفاعتى سود دهد ، و نه [ براى رهایى از آتش دوزخ ]یارى می شوند .(123) و [ یاد کنید ] هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به امورى [ دشوار و سخت ]آزمایش کرد ، پس او همه را به طور کامل به انجام رسانید ، پروردگارش [ به خاطر شایستگى ولیاقت او ] فرمود : من تو را براى همه مردم پیشوا و امام قرار دادم . ابراهیم گفت : و از دودمانم [ نیز پیشوایانى برگزین ] . [ پروردگار ]فرمود : پیمان من [ که امامت و پیشوایى است ] به ستمکاران نمی رسد .(124) و [ یاد کنید ]هنگامی که ما این خانه [ کعبه ] را براى همه مردم محل گردهمایى و جاى امن وامان قرار دادیم ، و [ فرمان دادیم : ] از مقام ابراهیم جایگاهى براى نماز انتخاب کنید . و به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم که خانه ام را براى طواف کنندگان و اعتکاف کنندگان و رکوع کنندگان وسجده گذاران [ از هر آلودگى ظاهرى و باطنى ]پاکیزه کنید .(125) و [ یاد کنید ]آن گاه که ابراهیم گفت : پروردگارا ! این [ مکان ] را شهرى امن قرار ده و اهلش را آنان که به خدا و روز قیامت ایمان آورده اند از هر نوع میوه و محصول روزى بخش . خدا فرمود : [ دعایت را درباره مؤمنان اجابت کردم ، ولى ] هر که کفر ورزد بهره اندکى به او خواهم داد ، سپس او را به عذاب آتش می کشانم و آن بد بازگشت گاهى است .(126) و [ یاد کنید ] زمانى که ابراهیم و اسماعیل پایه هاى خانه کعبه را بالا می بردند [ و به پیشگاه حق می گفتند : ] پروردگارا ! [ این عمل را ] از ما بپذیر که تو شنوا و دانایى، (127) پروردگارا ! ما را [ با همه وجود ] تسلیم خود قرار ده ، و نیز از دودمان ما امتى که تسلیم تو باشند پدید آر ، و راه و رسم عبادتمان را به ما نشان ده ، و توبه ما را بپذیر ، که تو بسیار توبه پذیر و مهربانى ،(128) پروردگارا ! در میان آنان پیامبرى از خودشان برانگیز ، که آیات تو را بر آنان بخواند ، و آنان را کتاب و حکمت بیاموزد ، و [ از آلودگى هاى ظاهرى و باطنى ] پاکشان کند ; زیرا تو تواناى شکست ناپذیر و حکیمی .(129) وکیست که از آیین ابراهیم روى گردان شود ، جز کسى که [ خود را خوار و بى ارزش کند و ] خویش را به نادانى و سبک مغزى زند ؟ یقیناً ما ابراهیم را در دنیا [ به امامت و رسالت ] برگزیدیم ، و قطعاً در آخرت از شایستگان است .(130) [ و یاد کنید ] هنگامی که پروردگارش به او فرمود : تسلیم باش . گفت : به پروردگار جهانیان تسلیم شدم .(131) و ابراهیم و یعقوب پسرانشان را به آیین اسلام سفارش کردند که اى پسران من ! یقیناً خدا این دین را براى شما برگزیده ، پس شما باید جز در حالى که مسلمان باشید ، نمیرید .(132) آیا شما [ یهودیان که ادعا می کنید یعقوب پسرانش را به آیین شما سفارش کرد ] هنگامی که یعقوب را مرگ در رسید [ کنار بستر او ] حاضر بودید ؟ [ یقیناً حاضر نبودید ] آن گاه که به پسران خود گفت : پس از من چه چیزى را می پرستید ؟ گفتند : خداى تو و خداى پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را که خداى یگانه است می پرستیم ، و ما تسلیم اوییم .(133) آنان گروهى بودند که درگذشتند ، آنچه [ از طاعت و معصیت ] به دست آوردند مربوط به خود آنان است ، و آنچه شما به دست آوردید مربوط به خود شماست ; و شما در برابر آنچه آنان انجام می دادند ، مسؤول نیستید .(134) و [ اهل کتاب به مردم مؤمن ] گفتند : یهودى یا نصرانى باشید تا هدایت یابید . بگو : بلکه از آیین ابراهیم یکتاپرست و حق گرا [ پیروى می کنیم نه از آیین تحریف شده شما که عین گمراهى است ] و او هرگز از مشرکان نبود .(135) [ شما مردم مؤمن از روى حقیقت اقرار کنید و ] بگویید : ما به خدا و آنچه به سوى ما نازل شده ، و به آنچه بر ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگانِ [ داراى مقام نبوّت ] آنان فرود آمده ، و به آنچه به موسى و عیسى و آنچه به پیامبران از ناحیه پروردگارشان داده شده ایمان آوردیم ; میان هیچ یک از آنان [ در اینکه از سوى خدا براى هدایت مردم مبعوث شده اند ] فرقى نمی گذاریم ، و ما در برابر او تسلیم هستیم .(136) پس اگر آنان هم به آنچه شما به آن ایمان آورده اید ، ایمان آورند [ که ایمان به قرآن و به پیامبر است ]مسلماً هدایت یافته اند ، و اگر روى برتابند جز این نیست که در ستیز و دشمنى اند ; پس به زودى خدا شرّ آنان را [ به کشته شدن یا آوارگى از خانه و کاشانه ]دفع خواهد کرد ; و او شنوا و داناست .(137) [ به یهود و نصارى بگویید : ]رنگ خدا را [ که اسلام است ، انتخاب کنید ] و چه کسى رنگش نیکوتر از رنگ خداست ؟ و ما فقط پرستش کنندگان اوییم .(138) بگو : آیا با ما در باره خدا گفتگوى بى منطق و احتجاج نادرست می کنید ؟ ! در حالى که او پروردگار ما و شماست [ و همه کارهایش بر وفق حکمت و مصلحت است ، و جاى گفتگوى بى منطق و احتجاج نادرست نیست ] ; و اعمال ما مربوط به خود ما و اعمال شما مربوط به خود شماست ، و ما [ در ایمان ، اعتقاد ، طاعت و عبادت ] براى او اخلاص می ورزیم .(139) آیا می گویید : ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و نوادگان [ داراى مقام نبوّت ] آنان یهودى یا نصرانى بودند ؟ ! بگو : شما داناترید یا خدا ؟ [ شما به یقین می دانید که آنان یهودى و نصرانى نبودند ، پس چرا واقعیت را پنهان می دارید ؟ ! ] وستمکارتر از کسى که شهادتى را که از خدا نزد اوست پنهان کند ، کیست ؟ وخدا از آنچه انجام می دهید ، بى خبر نیست .(140) آنان گروهى بودند که درگذشتند ; آنچه [ طاعت و معصیت ] به دست آوردند مربوط به خود آنان است و آنچه شما به دست آوردید مربوط به خود شماست ; و شما در برابر آنچه آنان انجام می دادند ، مسؤول نیستید .(141) |
آرشیو
تعداد مطالب : 196
فهرست موضوعی
نظر بازدید کنندگان