فکر اعطای جایزه اسکار نخستین بار در سال ۱۹۲۷ مطرح شد. این زمانی بود که آکادمی علوم و هنرهای سینما تصمیم گرفت جوایزی را «برای دست آوردهای ممتاز» به هنرمندان بدهد. با این حال، نخستین مراسم اعطای جایزه اسکار در ۱۶ ماه مه سال ۱۹۲۹ در هتل روزولت هالیوود برگزار شد. نتایج را سه ماه پیش از آن اعلام کرده بودند بنابراین مطبوعات به این رویداد که یک امر نه چندان مهم صنفی تلقی می شد، توجه چندانی نشان ندادند. اما به سرعت بر ابعاد و اهمیت این رویداد افزوده و همین باعث شد این مراسم در سال ۱۹۵۳ برای نخستین بار از تلویزیون پخش شود.

مجسمه اسکار
این مجسمه که توسط سدریک گیبونز رئیس قسمت طراحی موسسه MGM یا کمپانی مترو گلدوین مایر طراحی شده، شوالیه ای را نشان می دهد که شمشیری را روی یک حلقه فیلم نگاه داشته است. به نقل از سینما و موسیقی این حلقه فیلم پنج پره دارد که نشانه پنج صنف اصلی مورد نظر آکادمی (تهیه کنندگان، کارگردانان، بازیگران، تکنیسین ها و نویسندگان) است. بلندی مجسمه اسکار ۳۴ سانتی متر و ۳ میلی متر و وزن آن ۳ کیلو و ۸۵۰ گرم است. به طور رسمی از سال ۱۹۳۹ از نام اسکار برای این جایزه استفاده شد.
آکادمی به هنگام تاسیس در سال ۱۹۲۷ تنها ۳۷ عضو داشت. اعضای آن از افراد رده بالای صنعت فیلم بودند. امروزه آکادمی شش هزار عضو دارد. عضویت تنها از راه دعوت امکان پذیر است و تنها محدود به کسانی است که در هنر (بازیگری، نویسندگی و کارگردانی) یا در زمینه فیلمبرداری، تدوین و غیره سرآمد هستند. هر عضو آکادمی در رشته تخصصی خود حق رای دارد.
معیارهایی که باعث می شود کسی نامزد دریافت جایزه اسکار شود پیچیده است و به مقررات تک تک صنف های آکادمی بستگی دارد. مثلا نامزدهای جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی زبان را کشورهای مربوطه تعیین می کنند و برای آکادمی می فرستند. اما قاعده اصلی این است که همه فیلم هایی که در رقابت شرکت می کنند باید در لس آنجلس به نمایش در آمده باشند. در جریان رقابت برای نامزدی، استودیوهای فیلم سازی با فرستادن نسخه دی وی دی فیلم ها برای اعضای آکادمی یا با دادن آگهی هایی با عنوان «برای ملاحظه شما» توجه آن ها را نسبت به فیلم خود جلب می کنند.
بیشترین تعداد اسکاری که تاکنون یک فیلم برده ۱۱ جایزه است. سه فیلم بن هور، تایتانیک و ارباب حلقه ها: بازگشت پادشاه هر یک برنده ۱۱ جایزه اسکار شده اند. فیلم های همه چیز درباره ایو و تایتانیک هر یک در ۱۴ رشته نامزد دریافت جایزه بودند و این در نوع خود یک رکورد محسوب می شود. فیلم های نقطه عطف و رنگ ارغوانی هم هریک در ۱۱ رشته نامزد اسکار بوده اند اما حتی یک اسکار هم نگرفتند. کاترین هپبورن موفق ترین ستاره تاریخ اسکار است. او در فاصله سال های ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۲ هشت بار نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگری شد و چهار بار این جایزه را گرفت. در سال ۱۹۷۲ آکادمی به چارلی چاپلین هم یک اسکار افتخاری اهدا کرد که بسیاری لحظه دریافت جایزه او را عاطفی ترین لحظه در تاریخ اسکار نامیدند.در سال ۱۹۷۸ «جنگ ستارگان» ساخته جورج لوکاس موفق به کسب ۷ جایزه اسکار در رشته های فنی شد.در سال ۱۹۸۱ رابرت دنیرو پس از ۴ بار نامزد شدن اسکار بهترین بازیگر مرد را سرانجام برای بازی در فیلم «گاو خشمگین» از آن خود کرد.